Wat een trip, maandag om 10.00 vertrokken en dinsdag om 18.00 aangekomen op bestemming. Dat lijkt heel wat, maar er zit ook 7 uur tijdverschil tussen Nederland en China. We hebben totaal dus 25 uur gereisd.
Stom genoeg heeft dit de Jetlag wel een beetje verholpen, omdat we tegen 22.00 pas sliepen en doodop waren. dus we hebben goed doorgeslapen tot 06.00 de volgende morgen en hadden gelijk een lekker ritme terecht….
Dachten we…
De klap kwam later, die dag er na waren we al om 18.00 kapot.
Zoals gewoonlijk was NS weer lekker bezig. Als je regelmatig reist met de trein, zijn er nooit problemen. Tot het moment dat je een belangrijke afspraak hebt, of bijvoorbeeld een vlucht geboekt hebt. Afijn, we hebben onze vliegtickets geboekt via een Belgisch reisbureau en moesten daarom in Antwerpen inchecken. Vanaf daar konden we dan met een trein rechtstreeks naar A’dam Schiphol. Hier kwamen we 2 uur later aan als gepland. (Bedankt NS) Anyway, eenmaal aangekomen liep alles van een leien dakje…
Was dat maar waar.
De hispeed trein Antwerpen-A’dam Schiphol was ook een uur te laat. Nadat we eenmaal van de kou vernikkeld waren in de windtunnel dat ze daar een treinstation noemen, konden we eindelijk in een luxe warme comfortabele snelle trein richting het vliegveld. Gelukkig had de trein op de heenweg verder geen vertraging opgelopen en kwamen we dus 1 uur later dan gepland op Schiphol aan en konden we op een rustig tempo inchecken.
Tegenwoordig gaat het inchecken via een geautomatiseerd systeem, waar je door middel van je paspoort je boardingticket kan ophalen. Bleek het toevallig net zo uit te pakken dat wij net een uitzondering zijn. De vliegtickets die we hadden geboekt zijn alleen bedoelt voor Belgen. Gezien de slechte economy in Beglie, vinden en ze het blijkbaar nodig bij KLM om de prijzen van de vliegtickets met 50% te verlagen. Volgens de dame bij de incheckbalie waren we illegaal bezig en mochten we hier officieel niet mee vliegen. Stiekum toch gedaan, hihi… We hebben haar lief aangekeken en belooft het NOOIT weer te doen… Toen vroeg ze om de treintickets die we gebruikt hebben tussen Antwerpen en Schiphol, dus wij geven haar de treintickets… Weer mis, want de conducteur (die in de verste verte niet te bekennen was) had de kaartjes niet geknipt. Dus er was geen bewijs dat wij met die trein hebben gereisd. Toen begon bij mij het bloed enigsinds te koken. De treinkaarten waren nog geen 2 uur oud en kunnen alleen opgehaald worden van Antwerpen, de snelste manier om die tickets vanuit Antwerpen te krijgen naar Schiphol is met de trein. Nou, dat wou ze dan nog wel geloven en mochten we eindelijk het vliegtuig in.
Dit zou voor mij m’ n eerste vliegtrip zijn en had Tracy daar speciaal rekening mee gehouden. Ik wou zo graag een stoel bij het raam, zodat ik de eerste keer alles goed kon zien. Het was al goed donker en kon helaas niets zien, maar ik heb meer het idee dat dat door de enorme vleugel (van een Boeing 747) komt waarop ik me heb doodgestaard, want ons raampje zat precies in het midden van de vleugel.
Gelukkig heb ik tijdens het vliegen nog veel kunnen zien en heb ik toch nog kunnen genieten van het prachtige uitzicht in de morgen toen we de zon tegemoed vlogen boven Tibet.
Maandag 17 januari 2011 zijn Tracy en ik met z’n 2en naar China op vakantie om daar ons huwelijk te vieren met haar familie. Deze reis zit vol gepland met activiteiten en familiebezoekjes. Onze planning ziet er ongeveer als volgt uit:
Gauw meer nieuws!
